Aradhya Vikrant

  कधी तु मामा  🌝 असतोस, कधी तु दादा असतोस तर कधी तु मिञ होतोस, आणि मला तर आज तु  माझाच एक भाग झाल्याचा भास होतोय! असाच रहा सोबत, पण रोज तुझा  🌖 कमी कमी होत  जाणारा आकार मनाला खुप हळवं करतो आणि दिसला  👀 🌑 नाही तर मन अस्वस्थ होते! म्हणुन तुझा पुर्ण झालेला आकार 🌕मला माझ्या असण्याचे भान परत देेते! असा तु पोर्णिमेचा माझा चंद्र!🌕🌕

                                 अस वाटते कोणी असं असायला हवे होत की जो काही न बोलताच समजला असता ,पण अस वाटत आहे की अजुन ती वेळ नाही आली असावी की ,ती व्यक्ती येवढ्या सहज मिळेल ,असच असेल असे नाही म्हणून तोपर्यंत तुलाच सागंतो माझ्या मनामनातल्या गोष्टी ज्या फक्त तुच ऐकु शकतो ,असा तू पोर्णिमेचा चंद्र !🌕🌕

तुला 🌝पाहून खुप काही बोलावं अस आवर्जून वाटते पण, क्षणातच हा विचार पळ काढतो आणि बदलुन म्हणतो की नको राहुदेत काही अर्थ नाही याला. आता मनात तर खुप विचार, प्रत्तेकावर आपण बंधण तर नाही न लावु शकत, आणि मी तर मुळीच नाही करू शकत तस काही. वारंवार घड्याळात  ⏰   फिरणार्या काट्यासारखे परत परत येतात त्याच जागेवर, त्यामुळे त्यानां आवर घालणे माझ्या हातात नाही. पण, मी त्यानां जर कोणा समोर माडंले तर माञ ते शातं होतात !😃